‪(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‪ประเทศญี่ปุ่น
‪ดินแดนอาทิตย์อุทัย ‪ซึ่งอยู่นอกชายฝั่งของเอเชียตะวันออก
‪เป็นประเทศที่เต็มไปด้วยสิ่งที่น่าประทับใจ
‪วัดและเจดีย์แสนสง่างาม
‪ดอกซากุระที่บานในฤดูใบไม้ผลิ
‪นักซูโม่ที่น่าหวาดหวั่น
‪ตำนานเล่าว่าประเทศญี่ปุ่นถูกสร้างขึ้น
‪เมื่อพวกเทพโบราณจุ่มใบมีดของหอก ‪ประดับด้วยอัญมณีลงไปในทะเล
‪พอใบมีดถูกดึงขึ้นมา หยดน้ำก็หล่นกลับไปสู่ทะเล
‪และหยดน้ำเหล่านั้นก็กลายเป็นเกาะของญี่ปุ่น
‪พรุ่งนี้ศาสตราจารย์แมลสตรอม ‪จะเล่าเกี่ยวกับสแกนดิเนเวียให้เธอฟัง
‪ไม่! หนูอยากไปประเทศญี่ปุ่น!
‪สักวันเธออาจได้ไป แบล็คชีพ
‪คุณพาหนูไปที่นั่นได้มั้ย
‪ชาโดว์ซังๆ !
‪เล่าให้ฟังอีกรอบว่า ‪ญี่ปุ่นถูกสร้างด้วยหอกยังไง ได้โปรด
‪นั่นเป็นเพียงตำนาน เป็นเทพนิยาย
‪เธออายุมากพอที่จะรู้ความจริงแล้ว
‪ประเทศของฉันไม่ได้ถูกสร้างด้วยเวทมนตร์ ‪แต่ด้วยนักรบผู้กล้าหาญที่เรียกว่า "ซามูไร"
‪ที่อยู่เพื่อเกียรติยศและ ‪จะยอมสละชีพเพื่อปกป้องมัน
‪ฉันต้องการมันมากกว่าสิ่งใด อาจารย์ชาโดว์ซัง
‪เธอต้องแน่ใจนะว่าการเป็นโจรมืออาชีพ
‪เป็นสิ่งที่เธอต้องการจริงๆ
‪เพราะถ้าเธอเลือกเส้นทางนี้ ‪จะไม่มีการหวนกลับ
‪เรากำลังเข้าสู่สถานีมัตสึโมโตะ
‪กรุณาก้าวลงด้วยความระมัดระวัง
‪นี่ พวกเธอ
‪อะไรเหรอ ถึงเวลาคาราโอเกะเหรอ
‪ชาโดว์ซังอยู่ไหน
‪ชาโดว์ซัง!
‪เขาบอกว่ามีธุระส่วนตัวที่ต้องจัดการ
‪- ไม่คิดเลยว่าจะหายตัวไปอีกรอบ ‪- เขาเป็นนินจานะ
‪- เป็นเรื่องปกติของเขา ‪- มันน่าเบื่อหน่าย
‪ทำไมชาโดว์ซังถึงได้หนีลงที่เมืองมัตสึโมโตะ
‪ดูเหมือนจะไม่ค่อยมีอะไรที่นี่
‪นอกจากว่าจะชื่นชอบ ‪ปราสาททางประวัติศาสตร์ของซามูไร
‪มีวี่แววของเขาบ้างมั้ย
‪พบแค่ร่องรอยเดียว
‪เป็นตัวบ่งบอกที่ชัดเจน
‪ห้ามแตะกระจก
‪รอยนิ้วมือจะทำลายวิวหมด
‪และวิวจากตรงนี้ก็น่าทึ่งมาก
‪เธอกำลังมองดูวัตถุที่ล้ำค่าที่สุด ‪ของปราสาทมัตสึโมโตะ
‪ดาบแบบเล่มนี้ และซามูไรที่ใช้มันเป็นอาวุธ
‪มีจิตวิญญาณแห่งประเทศญี่ปุ่น
‪งั้นก็มีแบบนี้อีกเล่มเหรอคะ
‪คุณพูดว่า "ดาบแบบเล่มนี้"
‪ความจริงแล้วเคยมีอีกเล่ม ‪เป็นส่วนหนึ่งของไดโช
‪อะไรนะคะ
‪ไดโช
‪เป็นภาษาญี่ปุ่นซึ่งแปลว่า ‪"ดาบคู่ เล่มใหญ่กับเล่มเล็ก"
‪คาดไว้ด้วยกันบนตัวซามูโร
‪ดาบคู่นี้ถูกแยกจากกันมาแล้วหลายปีก่อน
‪เกิดอะไรขึ้นเหรอคะ
‪ตำนานเล่าว่า ดาบเล่มยาว ‪เสียไปให้กับพลังด้านมืด
‪- เธอตามฉันมา ‪- คุณทิ้งฉันไว้
‪ฉันบอกเธอแล้วไม่ใช่เหรอว่าฉันมาญี่ปุ่น ‪เพื่อจัดการธุระส่วนตัว
‪ให้ฉันทายนะ เพื่อมารวบรวมไดโช
‪ฉันเห็นดาบแล้ว
‪ถ้าคุณอยากขโมยเพื่อผลประโยชน์ของตัวเอง ‪ก็เชิญกลับไปที่เกาะไวล์
‪ฉันพูดจริงนะ
‪ฉันไม่ได้มาที่นี่เพื่อขโมยดาบนั่น
‪ฉันมาเพื่อเอาเล่มนี้ไปคืน
‪คุณกำลังบอกฉันเรื่องตำนานหรือว่าเรื่องจริง
‪ฉันรู้สึกอึดอัดที่ต้องคุยกันข้างนอกนี่
‪ครั้งหนึ่งฉันก็เคยหนุ่มและโง่เขลา
‪คุณขโมยดาบจากพิพิธภัณฑ์เพราะโดนท้าเหรอ
‪เป็นพิธีรับเข้าซะมากกว่า ‪เป็นประตูเข้าสู่ชีวิตอาชญากรรม
‪ขอบคุณมาก
‪สิ่งที่ฉันไม่รู้ตอนนั้นคือ ‪ความอัปยศที่ฉันต้องแบกรับไว้
‪ที่ได้ไปทำลายชื่อเสียงของซามูไร
‪พวกเขาก็ใช้ดาบด้วยนี่
‪ซามูไรกับนินจาต่างกันยังไงเหรอคะ
‪ซามูไรเป็นนักรบผู้สูงศักดิ์ ‪และเป็นผู้รักษาสันติภาพในญี่ปุ่นแต่โบราณ
‪นินจาถูกฝึกฝนด้านศาสตร์มืดแห่งการหลอกลวง
‪และถูกใช้ทักษะในฐานะสายลับและผู้ลอบสังหาร
‪แล้วคุณเป็นประเภทไหนครับ
‪เชิญค่ะ
‪ปลาเหรอ เกือบจะเป็นคืนที่สมบูรณ์แบบแล้วเชียว
‪ระวังนะ เร้ด ฉันเพิ่งดักฟังการสนทนาของไวล์
‪มีสมาชิกไวล์ที่เราไม่รู้จัก ‪ถูกส่งตัวไปที่เมืองโตเกียวเมื่อเช้านี้
‪- ไวล์ในโตเกียวตอนนี้น่ะเหรอ ‪- พวกนั้นมาเพื่อเอาดาบ
‪คล่องแคล่วดีนะสำหรับสายลับ ‪ที่มีประสบการณ์โชกโชน
‪ลองทดสอบปฏิกิริยาตอบสนองฉันอีกรอบสิ ‪แล้วเธอจะได้ลิ้มรสพิษของฉัน
‪ความชำนาญด้านยาพิษของคุณ ‪เป็นตำนานมาก เลดี้ โดกุโซะ
‪ฉันต้องระมัดระวังที่จะให้เกียรติผู้ใหญ่
‪ไม่ใช่ผู้ใหญ่ทุกคน เปเปอร์สตาร์
‪ฉันเรียกเธอมานี่เพราะมีคนคนนึงที่ต้องถูกลงโทษ
‪งั้นไวล์ก็สันนิษฐานเหมือนกับฉัน
‪ว่าคุณต้องการจะเก็บดาบคู่ให้ครบ
‪พวกเขาจะขโมยดาบสั้น ‪เพื่อใช้เป็นเหยื่อล่อให้ฉันออกไป
‪เราจะไปขโมยมันก่อน นี่คือสิ่งที่เราทำ
‪ฉันรู้ว่ามันตรงอันข้าม ‪กับสิ่งที่คุณมาที่นี่เพื่อทำ
‪ฉันทำมันอีกครั้งไม่ได้
‪งั้นคุณก็ควรดีใจที่ฉันไปด้วย
‪เร็วเข้าๆ
‪เปเปอร์สตาร์
‪ฉันเคยบอกเธอแล้ว
‪แกะบินไม่ได้ ฉันไม่ปล่อยให้เกิดขึ้นแน่
‪เร้ด มีบางคนกำลังตัดสัญญาณกล้องวงจรปิด
‪ไม่ใช่ฝีมือฉันด้วย
‪เปเปอร์สตาร์ไม่ใช่โจร เขาเป็นตัวล่อ
‪ไม่นะ!
‪นี่หมายความว่าไงกัน
‪เธอนี่! ผู้หญิงที่มาวันนี้!
‪ซูฮาร่าส่งเธอมาเหรอ
‪ใครนะคะ ฉันทำงานคนเดียว
‪เดี๋ยวชาโดว์ซังก็จะมาเอามัน
‪อะไรทำให้คุณมั่นใจขนาดนั้น ‪นายหญิงพิษแห่งความเจ็บปวด
‪เพื่อนร่วมงานสาวของเขาก็อยู่ที่ญี่ปุ่น ‪เพื่อทำงานสกปรกให้เขา
‪คนที่ทรยศเราก็น่าจะอยู่ไม่ไกล
‪งั้นก็ให้เพื่อนร่วมงานสาวของคุณ ‪ไปเอาหัวทรยศพวกเขามา
‪และคุณจะสามารถมานั่งร่วมโต๊ะกับเรา
‪นี่ไม่ใช่การต่อสู้ของเธอ
‪คุณรู้ว่ามันเป็นกับดัก
‪มันคุ้มที่จะเสี่ยงชีวิตเพื่อนำดาบไปคืนเหรอ
‪มันมีอะไรมากกว่านั้นอีก ใช่มั้ยละ...
‪ซูฮาร่า
‪ฉันคือชาโดว์ซัง
‪ซูฮาร่าได้ถูกความมืดกลืนกินเมื่อนานมาแล้ว
‪ผู้ดูแลพิพิธภัณฑ์ของปราสาทมัตสึโมโตะ ‪ดูเหมือนจะรู้อะไรบางอย่างเกี่ยวกับเรื่องนั้น
‪ฉันเกรงว่าเขาจะรู้ดีเกินไป
‪เขาเป็นพี่ชายของฉันเอง
‪ทำไมคุณถึงไม่บอกฉัน
‪เพราะฉันไม่อยากเอาเรื่องของครอบครัวฉัน ‪มาเป็นภาระของเธอ
‪ในเมื่อเรื่องเกี่ยวกับครอบครัวเธอ ‪ฉันยังไม่สามารถบอกอะไรได้เลย
‪ไม่มีความลับต่อกัน จำได้มั้ย
‪ฉันไม่สามารถปฏิบัติการโดยทีรู้แค่ครึ่งเรื่อง
‪ฉันถูกพี่ชายเลี้ยงดูตั้งแต่จำความได้
‪เธอก็คงรู้แล้วว่าฮิเดโอะเป็น ‪นักวิชาการด้านประวัติศาสตร์ซามูไร
‪เขามีระเบียบวินัยเสมอ
‪ในขณะที่ฉันไม่มี
‪ฮิเดโอะนับถือบูชิโด หรือวิถีนักรบ
‪ในขณะที่ฉันไม่ได้นับถือ
‪และฮิเดโอะก็พอใจกับการใช้ชีวิต ‪ด้วยเงินเดือนของนักวิชาการ
‪ในขณะที่ฉันไม่พอใจ
‪ฉันเชื่อว่าฉันสมควรได้สิ่งที่ดีกว่านี้
‪ดังนั้น ฉันจึงเลือกเส้นทางของตัวเอง
‪เพื่อได้รับการยอมรับ ฉันโม้ว่า ‪จะขโมยสิ่งล้ำค่า
‪ฉันเลยตั้งใจแน่วแน่ว่าจะขโมยไดโช
‪ณ เวลานั้นเอง ฉันรู้ว่าฉันได้ ‪ตัดสินใจผิดอย่างใหญ่หลวง
‪ฮิเดโอะเตือนว่าฉันจะต้องแย่งมันไปจากเขา
‪ฉันรู้ว่าเขาหมายความว่าไง
‪การแยกดาบคู่ของไดโช ‪ทำให้เราสองพี่น้องแยกทางกัน...
‪ไม่สามารถจะคืนดีได้
‪ถ้าฉันไม่ได้กลับมา
‪ได้โปรดทำให้แน่ใจว่าพี่ชายจะได้รับสิ่งนี้
‪คุณจะเข้าไปคนเดียวโดยไม่มีอาวุธเหรอ ‪พวกนั้นเก็บมันไว้ที่ไหน
‪ในรังของไวล์ที่ใจกลางเมืองโตเกียว
‪คลับโดกุโซะ...
‪รังอันธพาลอันฉาวโฉ่
‪ถ้าดาบสั้นไม่ได้ถูกซ่อนอยู่ในห้องเก็บของ
‪มันจะถูกพบได้ที่คลับ
‪เราได้สร้างปัญหาให้กับผู้ร่วมงานเก่าของเรา
‪แต่เราห้ามประมาทเด็ดขาด
‪เรามีจำนวนมากกว่าและตัวหนักกว่าเขา ‪และยังมีอาวุธด้วย
‪ชายคนเดียวจะทำอะไรได้
‪เชิญเลยค่ะ
‪ฉันได้ยินมาว่าเขาเคยจัดการศัตรู 12 คน ‪โดยใช้แค่ตะเกียบคู่เดียว
‪นั่นเป็นแค่ตำนานโว้ย แค่เทพนิยาย!
‪จงเชื่อทุกอย่างที่เคยได้ยินเกี่ยวกับชาโดว์ซัง
‪เด็กใหม่! กาแฟของฉันอยู่ไหน
‪เพื่อนเก่าแวะมาทักทายน่ะ
‪อะไรเนี่ย
‪ดาบของฉัน!
‪รู้ว่าต้องโยนไปที่ไหนใช่มั้ย
‪ลงช่องทิ้งขยะไง ได้เลย!
‪ทิ้งไปกับรองเท้าไม้นี่ด้วย ‪ใครเขาใช้สิ่งนี้เดินกันเนี่ย
‪นายจัดการเราทุกคนไม่ได้หรอก
‪คิดเหรอว่าฉันจะยอมให้ ‪ดาบศักดิ์สิทธิ์นี้เสื่อมเสียเกียรติ
‪โดยการใช้มันจัดการพวกเธอ
‪เจ้าโง่อวดดี!
‪จัดการเขาซะ!
‪เดี๋ยวนี้!
‪ว่าไงจ๊ะ
‪จ๊ะเอ๋! เปเปอร์สตาร์โผล่มาแล้ว
‪เข้ามาเลย ยัยติ่งญี่ปุ่น
‪ทำอะไรหายเหรอจ๊ะ
‪ของขวัญสำหรับฉันเหรอ
‪ในทางกลับกัน ผมเชื่อว่าคุณมีของให้ผมนะ
‪ใช่แล้ว ฉันเคลือบตะเกียบด้วยสารพิษที่ดูดซึมได้
‪ออกแบบมาเพื่อให้ซึมเข้าผิวหนัง
‪แย่หน่อยนะที่ฉันฉีก ‪เครื่องร่อนแสนสวยของเธอไปแล้ว
‪ระวังตัวให้ดี
‪ตอนนี้ฉันถืออุปกรณ์ใบมีดอยู่
‪ในโลกของฉัน กระดาษเอาชนะเหล็กได้
‪เกิดอะไรขึ้นเนี่ย
‪ดูเหมือนว่าลูกหมีจะอุ้งตีนติดในโถน้ำผึ้ง
‪ปาร์ตี้กาว!
‪ใช่แล้ว คุณกำลังอ่อนแรงลง
‪พิษกำลังไหลเวียนในเส้นเลือด
‪ออกฤทธิ์เหมือนกับปลาปักเป้า ‪ซึ่งทำให้เหยื่อเป็นอัมพาต
‪มันออกฤทธิ์แค่ชั่วคราว
‪เมื่อถึงตอนที่มันหมดฤทธิ์ ‪คุณก็จะไม่มีหัวแล้ว
‪คุณโง่เขลามากที่คิดว่า
‪จะสามารถเดินเข้ามาใน ‪คลับของฉันเหมือนซามูไร
‪ฉันไม่ใช่ซามูไร
‪ฉันเป็นเหยื่อล่อ
‪ดาบยาวและดาบสั้น มารวมตัวกันอีกครั้ง
‪พวกเราขอเวลาเพิ่ม
‪เราจะนำดาบคู่มาให้พวกคุณ
‪ดาบเป็นวิธีนึงในการล่อให้ชาโดว์ซังออกมา
‪แต่ไม่ได้เป็นวิธีเดียว
‪เราจะได้พบกับเขาอีก
‪- แต่ถ้าคุณแค่ยอมให้เรา... ‪- ลาก่อน
‪ได้ยังไงเนี่ย
‪ฉันไม่คาดหวังให้พี่ยกโทษให้
‪ขอแค่พี่ยอมให้ฉันได้แก้ไขความอัปยศนี้
‪คิดว่าเขาจะมามั้ย
‪ใจนึงฉันก็หวังว่าเขาจะไม่มา
‪ฉันไม่แน่ใจว่าอะไรแย่กว่ากัน ‪ไม่รู้เรื่องครอบครัวของตัวเองหรือ...
‪ไม่สามารถกลับไปหาครอบครัวที่ตัวเองรู้จักได้
‪ชาโดว์ซังได้เลือกเส้นทางของตัวเอง ‪และมันก็ไม่มีทางหวนกลับ
‪คำบรรยายโดย เมธ์ ดุรงคเวโรจน์